عشق - عطش - علاقه

مروری بر وادی های اول ، دوم وسوم  

ما اگر می خواهیم در مسئله اعتیاد موفق باشیم بایستی به وادی ها توجه داشته باشیم، وادی ها خیلی مهم هستند، فکر نکنیم اعتیاد فقط یک بیماری در صور آشکار است،اعتیاد در صور پنهان هم وجودداردو این یعنی روبرو شدن با نیروهای منفی و اهریمنی و این چیز کمی نیست.

همه حس کرده ایم پشت پرده خبرهایی است، حس کرده ایم که هر وقت می خواهیم وارد صراط مستقیم شویم، چپ و راست مشکلات زیادی برایمان به وجود می آید، تا دیروز که در به در به دنبال مواد مخدر می گشتیم و پیدا نمی کردیم، از امروز که دیگر می خواهیم مصرف نکنیم از چپ و راست مواد به دستمان می رسد. 

این مسائل توسط چه کسی اتفاق می افتد؟ حتماً نیرویی وجود دارد که به آن نیروی بازدارنده می گوییم، نیروی بازدارنده یعنی نیرویی که ما را نگه می دارد و نمی گذارد در صراط مستقیم قرار بگیریم، بسیار هم قدرتمند است و به هر طریقی سعی می کند ما را به سمت خودش جذب کند. 

برای اینکه نیروهای منفی هم نیاز به انرژی دارند، هر کار ضد ارزشی که ما انجام می دهیم مثل این است که مبلغی پول به حساب نیروهای منفی واریز می کنیم، خرجشان از حساب انجام کارهای شیطانی ما تأمین می شود، ما چگونه می توانیم حریف این نیروی منفی بشویم؟ چگونه می توانیم از پس این نیروهای بازدارنده برآییم؟ هیچ راهی وجود ندارد جز صراط مستقیم، صراط مستقیم یعنی خط مستقیم بین ما و هدف، فاصله کوتاه تر از خط مستقیم نداریم، خط مستقیم را نمی شود کوتاه ترش کرد، بین ما و خواسته هایمان خطی کوتاه تر از خط مستقیم نیست و خط مستقیم یعنی صراط مستقیم. 

اگر برای درمان اعتیاد به کنگره آمده ایم، خط مستقیم بین ما و درمان صراط مستقیم است، صراط مستقیم در تمام ادیان الهی یکی است، تمام ادیان الهی می گویند دروغ نگویید، به یکدیگر احترام بگذارید، حق دیگران را زیر پا نگذارید، پس وقتی گفته می شود صراط مستقیم یعنی هدفتان را ببینید و سفت و محکم فرامین و دستورات الهی را انجام دهید و سعی کنید یک انسان صالح باشید.

صالح به معنی صلح دوست بودن است، کلام الله می گوید عبد صالح، عبد صالح چه کسی است؟ عبد صالح کسی است که بنده صلح است، کسی که با خودش، با همسرش، با فرزندش و با هر کس دیگری صلح بر قرار می کند، کسی که با دیگران با مهربانی برخورد می کند بنابراین ما برای این که در صراط مستقیم حرکت کنیم لاجرم مجبوریم که یک سری آموزش ها را ببینیم و بهترین این آموزش ها در وادی ها است، وادی اول تفکر را به ما آموزش می دهد، وادی دوم احساس پوچی را از ما دور می کند ...

شروع وادی سوم

وادی سوم می گوید باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی کند. 

قانون خیلی مهم است، ما وقتی از جهانبینی افیونی صحبت می کنیم و می گوییم شخصی جسمش از تعادل خارج شده و جهانبینی اش از تعادل خارج شده است، جهانبینی چگونه از تعادل خارج شده است؟ جهانبینی تبدیل شده است به جهانبینی افیونی و معتاد گونه، نگرشی که از پشت عینک مواد مخدر، خانه خالی و هزار نوع نگرش منفی که با مصرف مواد مخدر به سراغ ما می آیند برای این که وارد دارو دسته نیروهای منفی شده ایم، تفکرمان هم مثل آنها شده است، منفی گرا شده ایم و همه را دشمن می بینیم و همه را مقصر می دانیم، این یعنی جهانبینی منفی. 

حالا می خواهیم از دارو دسته نیروهای منفی خارج شویم و به سلامتی برسیم، تفکر باید عوض بشود، یکی از بخش های مهم جهانبینی معتاد گونه و افیونی روحیه طلبکاری است، این اشخاص همه را برای معتاد شدنشان مقصر می دانند و خود را بی تقصیر، وادی سوم این مشخصه را از بین می برد، وادی سوم می گوید هیچ کس در بدبختی های ما نقشی ندارد، هر کاری کرده ایم خودمان کرده ایم.

قرآن کریم صریحأ می فرماید هیچ مصیبتی به انسان اصابت نمی کند مگر این که خودمان با دستهای خودمان آن را برای خودمان فراهم کرده باشیم، وادی سوم این روحیه طلبکاری را به روحیه بدهکاری تبدیل می کند، فکر می کنیم و می بینیم نه تنها نباید طلبکار باشیم بلکه کلی هم بدهکار هستیم. 

آقای مهندس جمله جالبی را از مادرشان نقل قول می کردند، می فرمودند مادرم می گفتند رفتی دعوا کردی، جیغ کشیدی، شیشه را هم شکستی، طلبکارم هستی؟ ما هم مواد مخدر مصرف کردیم، معتاد شدیم، پدر و مادر را هم زجر داده ایم، طلبکار هم هستیم؟ 

اما در کنگره 60 و با آموزش ها یاد می گیریم طلبکار که هیچ بدهکار هم هستیم، باید جبران تخریب بکنیم، باید کلی خدمت کنیم. 

امیدوار هستیم شما هم با نگاه کردن به طبیعت به ابعاد گسترده ای برسید چون اصوات موسیقی در جهان خود بدرخشید و خود کلید مسیر راه بهبودی خود را بیابید.

هر سازی صدای زیبایی دارد در کنار سازهای دیگر و نوای دلنشینی را تولید می کند، ما هم مثل اصوات موسیقی هر کدام نقش خاصی داریم، همه در کنار هم صدای زیبایی را تولید می کنیم و تبدیل به یک کار گروهی می شویم، هر انسانی نقش خودش را دارد، هر کس در صراط مستقیم باشد نقش خودش را پیدا می کند و اگر در صراط مستقیم نباشیم به پوچی و ناامیدی و افسردگی و خودکشی و ... می رسیم.

ما نیک می دانیم انسان اگر خود جستجو نکند، اگر با تمام کاوشگران ماهر نیز هم نشین باشد به موضوع واقعی نمی رسد.

اگر یک سفر اولی را بگذارید وسط بهترین سفر دومی ها، اگر خودش نخواهد هیچ اتفاقی نمی افتد، ما تا خودمان جستجوگر نباشیم و نخواهیم هیچ اتفاقی نمی افتد، در کنگره به ما می گویند رهجو یعنی جوینده راه، ره آموز نیستیم که مواظب ما باشند، خودمان باید بفهمیم و یاد بگیریم، از مطلب فوق چنین استنباط می شود که اگر به کنگره آمده ایم بالاترین نقش به عهده ماست، هیچ انسانی دلش به اندازه خودش برای خودش نمی سوزد، در یک آزمایش یک شامپانزه را با بچه اش در اتاقی قرار دادند و اتاق را حرارت دادند، در بین حیوانات شامپانزه بیش از همه بچه هایش را دوست دارد، وقتی اتاق را حرارت دادند اتاق آن قدر گرم شد که شامپانزه برای جلوگیری از سوختن خودش بچه اش را زیر پای خودش گذاشت، این یعنی هیچ کس بیش از خودش به فکر خودش نیست.

این بیماری با بقیه بیماری ها فرق می کند، این بیماری را خودمان به وجود آورده ایم خودمان هم باید درستش کنیم، بیشترین بار حل این مسئله بر دوش خودمان می باشد و بیشترین تفکر را خودمان باید بکنیم البته نمی توانیم منکر کمک و همکاری دیگر دوستان و اعضای خانواده باشیم. 

راهنما کمک می کند، اعضای کنگره کمک می کنند و این ها همه مصادیق کمک هستند، اگر آمده ایم کنگره و درمان می شویم و هزار و یک مشکل داریم، این مشکلات بازپرداخت بدهی ما به اعتیاد است، بایستی با شهامت مشکلات را تحمل کنیم، تا وقتی نمی خواهیم مشکلات را بپذیریم بار سنگین مشکلات ما را له می کند ولی وقتی می پذیریم که این مشکلات را من به وجود آورده ام و خودم هم باید رفعشان کنم آن وقت نفس راحت می کشیم و به نقطه تعادل روحی و روانی می رسیم و از نظر جسمی به سلامت می رسیم. 

نکته قابل توجه این است که همان طور که در نوشتار مصرف کننده می خوانیم تمام اینها دلیل بارزی است بر عدم آگاهی ها، ما دانسته نمی خواستیم این بلاها را سر خودمان بیاوریم ولی به دلیل عدم آگاهی این اتفاق افتاد اما از این به بعد دیگر بازی در ناآگاهی نیست، بازی در آگاهی است، باید هوشیار باشیم که چه کار می کنیم.

اگر بازی ما در آگاهی نباشد و متوجه عملکردمان نباشیم دوباره به عقب باز خواهیم گشت، در صراط مستقیم است که ما می فهمیم چه چیزهایی داریم، شاید یک سفر اولی نتواند تصور کند که روزی کمک راهنما باشد و شاگرد داشته باشد و شاگردانش هم کمک راهنما شده باشند ولی ممکن است این توانایی در او وجود داشته باشد، این توانایی را فقط در صراط مستقیم می شود جستجو کرد.